Nieuws
Tijdelijke ijsbaan en alcohol schenken: waar liggen de grenzen van de Alcoholwet?
27 oktober 2026Een tijdelijke ijsbaan is in de wintermaanden in veel gemeenten een groot succes. Naast schaatsen worden er vaak activiteiten georganiseerd, zoals curling en discoschaatsen. Ook een drankje na het schaatsen hoort voor veel bezoekers bij de winterse gezelligheid.
Maar hoe zit het juridisch met het schenken van alcoholhoudende drank bij een tijdelijke ijsbaan? Een ontheffing op grond van artikel 35 van de Alcoholwet biedt niet in alle situaties uitkomst. Tegelijkertijd is een reguliere Alcoholwetvergunning niet vanzelfsprekend mogelijk.
Dat roept vragen op over de juridische mogelijkheden en de voorwaarden waaraan een horecavoorziening bij een tijdelijke ijsbaan moet voldoen.
In een eerder artikel bespraken we al de uitdagingen rondom het realiseren van een tijdelijke schaatsbaan. Ook het schenken van alcohol vraagt echter om een zorgvuldige afweging.
Niet iedere tijdelijke voorziening is hetzelfde
Artikel 35 van de Alcoholwet biedt onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid om tijdelijk zwak-alcoholhoudende drank te verstrekken tijdens een bijzondere gelegenheid van zeer tijdelijke aard. Bij een ijsbaan die gedurende meerdere weken of maanden geopend is, is het echter niet vanzelfsprekend dat deze regeling volstaat.
Gemeenten staan daardoor voor een praktische én juridische afweging. Is alcoholverstrekking niet mogelijk, of zijn er andere mogelijkheden? En wanneer komt een reguliere Alcoholwetvergunning in beeld?
Het antwoord hangt onder meer af van de aard en duur van de ijsbaan en de manier waarop de horecavoorziening is ingericht.
Wanneer is een reguliere Alcoholwetvergunning mogelijk?
In de praktijk bestaan er verschillen in de manier waarop gemeenten omgaan met alcoholverstrekking bij tijdelijke ijsbanen. Soms wordt gekozen voor een alternatief zonder alcohol, terwijl in andere situaties een reguliere Alcoholwetvergunning wordt overwogen of verleend.
Daarbij is vooral van belang of de horecavoorziening voldoet aan de wettelijke vereisten. Niet iedere bar, tent of horecakraam kwalificeert automatisch als een horecalokaliteit in de zin van de Alcoholwet.
De beoordeling vraagt daarom om meer dan alleen een praktische afweging. Ook de inrichting van de voorziening en de toepasselijke regelgeving spelen een rol. Daarnaast kunnen andere gemeentelijke en bouwtechnische regels van invloed zijn op wat er op een locatie mogelijk is.
Ook de concrete situatie maakt het verschil
Bij de beoordeling spelen verschillende factoren een rol. Denk aan de inrichting en het gebruik van de horecavoorziening, de duur van de ijsbaan en de overige toestemmingen die nodig kunnen zijn.
Ook wanneer een ijsbaan jaarlijks terugkeert, is het belangrijk om te bekijken wat dit betekent voor de bestaande vergunningen en de eventuele wijzigingen in de situatie.
Welke mogelijkheden er zijn, kan daarom niet los worden gezien van de specifieke omstandigheden. Een zorgvuldige beoordeling vooraf kan helpen om onduidelijkheden te voorkomen en te voorkomen dat een gekozen oplossing later juridisch ter discussie komt te staan.
Conclusie: een praktische oplossing moet ook juridisch houdbaar zijn
Bij een tijdelijke ijsbaan is het schenken van alcoholhoudende drank meer dan een praktische keuze. De gemeente moet vaststellen welke wettelijke regeling van toepassing is en of de concrete horecavoorziening aan de voorwaarden voldoet.
Een ontheffing op grond van artikel 35 van de Alcoholwet kan passend zijn bij een bijzondere gelegenheid van zeer tijdelijke aard, maar biedt niet automatisch een oplossing voor een ijsbaan die gedurende een heel winterseizoen geopend is. Een reguliere Alcoholwetvergunning kan een alternatief zijn, maar uitsluitend wanneer aan de wettelijke voorwaarden wordt voldaan.
Economische belangen en de wens om een aantrekkelijke wintervoorziening mogelijk te maken, zijn begrijpelijk. Ze kunnen echter niet in de plaats komen van de wettelijke vereisten voor vergunningverlening.
De kernvraag is daarom niet alleen welke oplossing praktisch het beste past, maar vooral welke oplossing juridisch houdbaar is. Juist bij tijdelijke voorzieningen vraagt dat om een zorgvuldige beoordeling van de feitelijke situatie, de Alcoholwet en de overige toepasselijke regelgeving.
